Όλοι νομίζουμε ότι ξέρουμε ποιοι είμαστε. Ξέρουμε τι καφέ πίνουμε, ποια σειρά βλέπουμε αυτόν τον καιρό και τι μας εκνευρίζει στην κίνηση. Αυτές, όμως, είναι απλώς οι συνήθειές μας, δηλαδή η επιφάνεια.
Στην πραγματικότητα, περνάμε μεγάλο μέρος της ζωής μας στον αυτόματο πιλότο, ακολουθώντας προσδοκίες άλλων, παλιά μοτίβα ή φόβους που δεν έχουμε μπει ποτέ στον κόπο να κοιτάξουμε κατάματα. Η πραγματική αυτογνωσία δεν έρχεται από τα εύκολα τεστ προσωπικότητας, αλλά από τις ερωτήσεις που σε κάνουν να σταματήσεις, να σιωπήσεις για λίγο και να νιώσεις ελαφρώς άβολα.
Πάρε μια ανάσα, άφησε στην άκρη τις «σωστές» απαντήσεις και δοκίμασε να απαντήσεις με απόλυτη ειλικρίνεια στις παρακάτω επτά ερωτήσεις.
1. Τι θα έκανα αν δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να αποτύχω, αλλά ούτε και να το μάθει κανείς;
Αυτή η ερώτηση αφαιρεί δύο τεράστια εμπόδια: τον φόβο της αποτυχίας και την ανάγκη για επιβεβαίωση. Όταν βγάζεις από τη μέση τα likes, τα μπράβο και το κοινωνικό status, μένει μόνο η καθαρή σου επιθυμία. Αυτό που θα επέλεγες να κάνεις στα κρυφά, χωρίς χειροκρότημα, είναι αυτό που πραγματικά αγαπάς.
2. Ποιο είναι το ελάττωμα που με εκνευρίζει περισσότερο στους άλλους;
Στην ψυχολογία υπάρχει ένας άγραφος κανόνας: ό,τι μας προκαλεί έντονη, δυσανάλογη ενόχληση στους γύρω μας, συνήθως λειτουργεί σαν καθρέφτης. Είτε πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό που έχουμε και εμείς οι ίδιοι αλλά αρνούμαστε να το παραδεχτούμε, είτε για κάτι που καταπιέζουμε υπερβολικά στον εαυτό μας (για παράδειγμα, σε εκνευρίζουν οι «εγωιστές» επειδή εσύ δεν λες ποτέ «όχι»).
3. Σε ποιον τομέα της ζωής μου υποκρίνομαι ότι «όλα είναι καλά»;
Όλοι έχουμε ένα σημείο που σπρώχνουμε κάτω από το χαλί. Μπορεί να είναι μια δουλειά που σε αδειάζει ψυχικά, μια φιλία που έχει κάνει τον κύκλο της ή μια συνήθεια που σε φθείρει. Η στιγμή που θα ονομάσεις αυτό που σε βαραίνει, είναι και η στιγμή που σταματάς να σπαταλάς ενέργεια προσπαθώντας να πείσεις τον εαυτό σου ότι δεν τρέχει τίποτα.
4. Πότε ένιωσα τελευταία φορά πραγματικά γεμάτος/η και ζωντανός/ή;
Όχι απλώς χαρούμενος ή ξεκούραστος, αλλά σε μια κατάσταση ροής (flow), όπου έχασες την αίσθηση του χρόνου. Ήταν όταν δημιουργούσες κάτι; Όταν βοηθούσες κάποιον; Όταν ταξίδευες μόνος σου; Οι στιγμές που μας γεμίζουν ενέργεια είναι η πιο αξιόπιστη πυξίδα για το πού πρέπει να στρέψουμε τη ζωή μας.
5. Ποια πεποίθηση κρατάω ακόμα, απλώς επειδή τη μεγάλωσα μαζί της;
Πολλές από τις ιδέες μας για τα χρήματα, τις σχέσεις, την επιτυχία ή την αξία μας δεν είναι δικές μας, αλλά κληρονομιά από την οικογένεια και το περιβάλλον μας. Αναρωτήσου: «Αυτό που πιστεύω τώρα, με βοηθάει να προχωρήσω ή με κρατάει δέσμιο σε έναν κανόνα που έφτιαξαν άλλοι για μένα;»
6. Πώς αντιδρώ όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα σχεδίασα;
Ο πραγματικός μας χαρακτήρας δεν φαίνεται στις καλές μέρες, αλλά στις αναποδιές. Όταν ακυρώνεται ένα σχέδιο, όταν δέχεσαι κριτική ή όταν χάνεις τον έλεγχο, ποιο είναι το πρώτο σου αντανακλαστικό; Κλείνεσαι στον εαυτό σου, επιτίθεσαι, ψάχνεις δικαιολογίες ή προσαρμόζεσαι; Εκεί κρύβεται ο πυρήνας της συναισθηματικής σου ωριμότητας.
7. Αν η ζωή μου ήταν βιβλίο και κάποιος διάβαζε μόνο το κεφάλαιο του τελευταίου χρόνου, τι θα συμπέραινε για το τι έχει σημασία για μένα;
Οι προθέσεις μας δεν μετράνε όσο οι πράξεις μας. Μπορεί να λες ότι προτεραιότητά σου είναι η υγεία, η οικογένεια ή η δημιουργικότητα, αλλά αν το πρόγραμμά σου και οι επιλογές σου δείχνουν μόνο υπερωρίες και άγχος, η αλήθεια βρίσκεται στο ημερολόγιό σου.
Δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις έτοιμες σήμερα. Η γνωριμία με τον εαυτό μας δεν είναι ένας προορισμός που φτάνεις και τελειώνεις, αλλά μια συνεχής συζήτηση. Κι αν κάποιες από τις παραπάνω ερωτήσεις σε έκαναν να κομπιάσεις, μόλις βρήκες το καλύτερο σημείο για να ξεκινήσεις.



































Comments (0)